Graaiers op het pluche

Eens in de zoveel tijd staat er een onderwerp op de politieke agenda dat een kleine groep mensen er toe beweegt om gemeenteraadsleden ervan te beschuldigen dat zij hun functie ‘alleen maar voor het geld’ uit oefenen. Wie dit denkt, doet er wijs aan om eerst onderzoek te doen naar wat een raadslid in Sliedrecht nou eigenlijk precies verdient.

Dat is niet heel moeilijk, want dat is immers openbare informatie die op internet zo terug te vinden is.

Wie die moeite neemt, komt al snel tot de conclusie dat er in de landelijke politiek en in grote steden weliswaar een leuke vergoeding aan het lidmaatschap van b.v. de Tweede Kamer of de gemeenteraad hangt, maar dat dit in Sliedrecht, vergeleken met het aantal uur dat een gedreven en gepassioneerd raadslid gemiddeld aan zijn/haar functie kwijt is per maand, ongeveer gelijk staat aan het wettelijk minimumloon.

Beter gezegd: de mensen in de gemeenteraad zitten daar over het algemeen niet voor het geld, maar uit passie. Het is niet voor niets dat 99% van de raadsleden dit doet naast een ‘normale’ baan.

Iets meer respect vind ik persoonlijk wel geboden voor onze zittende raadsleden. Ongeacht voor welke partij of overtuiging, werken zij zich namelijk een slag in de rondte met allemaal hetzelfde doel: het zo goed mogelijk uitvoeren van de belangen van hun achterban.

Dan gebeurt het wel eens dat een groep mensen het niet eens is met een raadsbesluit, maar daarom leven we in een democratie, waar het recht van de meeste stemmen geldt.

Je kunt tenslotte niet iedereen tevreden houden en wie wel tevreden is, maakt over het algemeen veel minder kabaal dan wie die deze keer zijn/haar zin niet kreeg.

Maria Stam,

lid steunfractie PRO Sliedrecht.